มันคือความรู้สึก ยังไงกับใครซักคนนึง
ที่บอกให้เค้า รู้ ไม่ได้
ถึงเค้ารู้ เค้าก็คง ไม่สนใจมันหรอก
ความรู้สึกนี้ ...
มันคืออะไร หลายๆ อย่าง ที่มากกว่า ที่มันควรจะเป็น ...
แล้วก็รู้ว่า ถ้าพูดออกไป "มันก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไร"
แต่ว่าจะยังไงก็ตาม
ความรู้สึกอันไร้ค่านี้ ~*
... ก็จะส่งถึงเธอเสมอ
... ก็จะอยู่รอบตัวเธอเสมอ
แม้ว่า ... เธอจะไม่เคยสนใจใส่ใจมันเลย
แม้ว่า ... "เธอไม่เคยรู้"
หรือ ?
แม้ว่า
...
"ฉันจะหายไปแล้วก็ตามทีเถอะ"
ถ้าวันไหน ... เธอเจ็บ
ถ้าวันไหน ... เธอไม่มีใคร
ถ้าวันไหน ... เธอเหงา
ถ้าวันไหน ... ไม่เหลืออะไร
ขอใจจำเอาไว้ว่า ...
"เพื่อนเธอคนนี้จะอยู่กับเธอเสมอไม่ว่าจะยังไงก็ตาม"
...
"เพียงแค่เธอไม่ลืมกัน"
...
คนที่ฉันยอมได้
คนที่ฉันให้ได้
คนที่ฉันอยากให้มีความสุข
คนที่ฉันอยากให้เห็นเค้ายิ้ม
ถึงแม้มันจะดูเหมือนว่า ...
เกินความจริงที่ผู้ชายคนนึงจะยอมได้
แต่มันคือความจริง
ฉันขออยู่"ที่เดิม"
ตรงนี้ เท่าที่ฉันจะสามารถทำได้
ฉันไม่สัญญา "ว่าจะอยู่ได้ตลอดกาล"
ฉันทำได้เพียงแค่
"อยู่ต่อไป จนกว่าวาระสุดท้ายของชีวิตน้อยๆที่แสนไร้ค่า นี้จะมาถึง"
ที่เห็นกันอยู่
"ฉันไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเอง"
"แต่บางทีมันก็ทำไม่ได้"
อะไรที่ ผิดพลั้งไป อะไรที่ฉันทำเกินไป
"ขอโทษนะ..."
- และ -
ฉันก็ไม่รู้จะทำตัวยังไง
เมื่อหัวใจของฉัน ...
มันหยุดไม่อยู่ ...
ขอโทษจริงๆ ...
แบบทีก็แอบหวัง ...
ว่าซักวัน เธอคงจะสนใจกันบ้าง?
แต่ว่า...
การหวังแบบนั้น มันดูเข้าข้างตัวเองเกินไป
เพราะว่า "รู้ทั้งรู้"
ว่าเธอคงไม่เคยคิด...
ที่จะมองมาที่ใจฉัน
...
ByWinzent S. Zantroreus
